KARAMSAR YAZARDAN HAYATA
Soğuk ve kimsesiz sokaklarda
Bir başına dolanıyordu yanlızca
Sokaklar kadar boştu kalbi
Ama kimsesiz değildi
Bir kendine yer vermişti artık
Birde ölüm sessizliğine
Artık kalbinde ne başkalarına yer vardı ne de zaman
Şimdiyse; bir O
Birde ölüm sessizliği hakimdi
Ama, ne ölüm kadar tanımsızdı sessizliği
Ne de kendi kadar boştu sevdiği
Artık ifade edemez hale gelmişti
Benliğini
SADECE KARŞILIKSIZ SEVMİŞTİ VE EZİLMİŞTİ



BOŞ SOKAKLARDA DOLANIYOR ŞİMDİ

BİR KENDİ

BİRDE SEVGİDEN MAHRUM BEDENİ...


ღFriends Groupღ
ღღღღღღღღ
ღღღღღღღღ
ღღღღღღღღ


Ben Geldim.... !!!